Pianist Kino Haitsma schakelt, in zijn eigen woorden, als een kameleon van de wereld van het theater – met artiesten als Simone Kleinsma, Liesbeth List en André van Duin – naar de hardcore jazz van Hans Dulfer en State Of Monc.
Op dit debuut wilde hij zijn eigen ei kwijt. Dat deed hij met bassist Jeroen Vierdag, drummer Hans van Oosterhout en een aantal gastmusici zoals drummer Hans Eijkenaar en bassist Michel van Schie die ook tekende voor de uitstekende mixen.
Het instrumentale album draait om Kino Haitsma die op piano en Fender Rhodes vooral zeer smaakvol syncope ritmes en ostinate patronen speelt met hier en daar een uitstapje met nonchalante doch smaakvolle riffs. Het staat als een huis en groovt als nu-jazz met akkoordenprogressies uit de fusion. Ikzelf was zeer gecharmeerd van de funky acrobatiek van gastbassist Michel van Schie in het nummer ‘Dear George’.
Margriet Sjoerdsma komt met haar derde cd. De eerste twee brachten haar al op podia als het North Sea Jazz Festival, het Concertgebouw en de Kleine Komedie.
De singer/songwriter heeft een eigen stemgeluid met een prachtig randje wat gelijk opvalt. Op deze cd ligt de nadruk meer op de gitaar waarvoor ze Martijn van Agt inzette. Het resultaat is een plaat die niet meer in hokjes valt in te delen. Country, pop, rock en een snufje jazz in de uitstekende composities zorgen voor een warm bad. Hierin maakt Margriet mooie lead-dubbelingen met indrukwekkende registerwisselingen. Het grote gemak en speelplezier van de band, de performance van Margriet Sjoerdsma en de goede geluidsproductie maken deze plaat tot een lust voor het oor. Ik ben dan ook benieuwd langs welke podia deze cd Margriet Sjoerdsma zal gaan voeren.
Zangeres Thaïsa Olivia is een gepassioneerd vertolkster van the Great American Songbook. Op deze cd vult ze dit repertoire aan met een aantal uitstekende stukken van haar zelf en haar begeleiders toetsenist Ed Boekee en contrabassist Sven Schuster. Verder zijn drummer Joost Kesselaar en – op twee stukken – trompettist Kurt Weiss van de partij.
De arrangementen zijn vakkundig en smaakvol en worden ook zodanig uitgevoerd door de betrokken muzikanten. Opvallend is de uitvoering van Hamilton’s ‘Cry me a River’ waarin alleen Sven Schuster meespeelt op gestreken contrabas. Dit zorgt in zijn solo voor bezopen momenten waarin hij de contrabas laat kreunen met oncontroleerbare boventonen, onorthodox geïntoneerde blue notes en ander ongebruikelijke streken.
Met de heldere klank van haar stem, technische skills en vaardigheid om alle stemmingen rondom het laten gaan van geliefden te vertolken, laat Thaïsa Olivia met dit album een diepe indruk na.
Toon Roos heeft voor deze cd een topcast bij elkaar gebracht. Zijn muzikale partner, toetsenist Karel Boehlee, contrabassist Hein van de Geyn, percussionisten Alex Acuňa en Eddie Conard en last but not least drummer Peter Erskine (Weather Report en nog veel meer). Op de percussionisten na leverde iedereen composities aan die door dit selecte gezelschap zeer hecht en gedreven worden uitgevoerd.
Drummer Peter Erskine legt funky grooves neer waar Hein van de Geyn zijn contrabas moeiteloos mee laat fuseren. Toetsenist Karel Boehlee bedient zich van synthpads die de Jazz/Rock-periode weer doen herleven.
Toon Roos weet er wel raad mee! Op tenor- en sopraansax weeft hij de juiste stemmingen. In de vakkundige albumopbouw leidt hij de luisteraar langs funky ravijnen, swingende watervallen, meditatieve stillevens en niet nader beschrijfbare domeinen waar de engelen dansen…
De Ghanese Afrofunk legende Gyedu-Blay Ambolley komt begin februari voor een korte tournee naar Nederland & België. Hij is de speciale gast van de formatie Ghana Funk, bestaande uit leden van de Amsterdamse band Juicebox aangevuld met Ghanese muzikanten.
Aanstaande vrijdagmiddag 10 februari staat hij op het podium in Mijkes Middag Live. Vervolgens geeft hij diezelfde avond nog een concert in het Tropentheater in Amsterdam en zaterdag 11 februari in de Utrechtse Rasa. En jij maakt kans om bij deze twee concerten te zijn, want we geven voor zowel het Tropentheater als de Rasa 2×2 kaartjes weg!
Bijna vijftig jaar lang treedt de Ghanese artiest Gyedu-Blay Ambolley al op als zanger, saxofonist en bandleider. Hij bracht ruim twintig albums uit, toerde door Afrika, Europa en Noord-Amerika en deelde het podium met grootheden als Miriam Makeba, Manu Dibango en Fela Kuti.
Onder kenners van afrofunk is Ambolley een legende. In 1973 brak Ambolley in West-Afrika door met de hit ’Simigwa Do’. Daarop introduceerde hij rap bij een groot publiek, nog ver voor de Amerikaanse rap werd geboren. In 2011 claimt Ambolley bij het Guinness Book of Records dat hij het allereerste rapnummer ooit heeft geschreven en niet The Sugarhill Gang met Rapper’s Delight uit 1976.
Samen met andere Ghanese grootheden als C.K. Mann en Ebo Taylor hoort hij tot de pioniers die in de jaren zeventig Amerikaanse funk mengden met lokale Afrikaanse stijlen.
Wil jij deze Afrofunk legende live zien spelen, geef dan antwoord op de volgende vraag: Wat is de bijnaam van Gyedu-Blay Ambolley die werd afgeleid van zijn grootste succes?
Deze prijsvraag is inmiddels afgesloten. Het juiste antwoord was: ‘Simigwa Do man’. De prijswinnaars krijgen zo snel mogelijk antwoord in hun mailbox.
Hans Kosterman kennen we in veel gedaanten. Hij was ooit frontman van de groep Braak, hij is nog steeds een bekend jurist intellectueel eigendomsrecht en schreef een hit voor Andre Hazes en nog niet zo lang geleden voor Frans Duits.
Op deze Nederlandstalige(!) jazzplaat zijn pianist Ernst Glerum, contrabassist Clemens van der Feen en slagwerklegende Han Bennink van de partij, ze staan garant voor degelijke jazz die staat als een huis. Ze spelen zes stukken, teksten van Willem Venema en muziek van Hans Kosterman (waarvan twee samen met Ernst Glerum). Han Bennink speelt dusdanig ingetogen (maar wel zeer creatief) op alleen een snaredrum dat er alle ruimte is voor de zang. Hans Kosterman vult die ruimte met een vrij hoog register, soms wat onbeholpen brutaal, soms ontroerend intiem maar steeds wonderwel passend bij de teksten. Die gaan over het alledaagse leven en hebben een licht dadaïstische inslag. Na beluistering was ik dan ook aangenaam verrast door deze Nederjazz cd; een nieuwe geluid in jazzland.
Met dank aan Rakendra Smit – www.ntb.nl . Luister ook elke woensdagavond om 21.00 uur naar het webkanaal Jazz van radio 6 naar de nieuwste Nederlandse releases.
Op deze live opname is een prominente rol weggelegd voor de bassclarinet. Een instrument welke je niet vaak hoort in de improvisatierol. Joris Roelofs haalt op deze plaat het onderste uit de kan wat dat betreft. Op de cd worden 4 stukken van Joris Roelofs en drie standards gespeelt. Opvallend zijn de mooie open arrangementen waarin de opvallende verschijning van de bassclarinet goed tot zijn recht komt. Heel bijzonder om een basscarinet zo fors te horen boppen. Vooral in de derde track ‘ Lower Spaces’, de naam zegt het al, wordt het instrument op indrukwekkende wijze ingezet.
Boppen doet Joris Roelofs ook op de alt saxofoon en wel als een bezetene. Indrukwekkend strak racet hij door razendsnelle bopthema’s, soms alleen, soms unisono met de pianist. Het publiek gaat helemaal met ze mee wat leidt tot luide bijval en applaus. Ook in de ballads overtuigt het kwartet met bespiegelende soundscapes.
Met dank aan Rakendra Smit – www.ntb.nl . Luister ook elke woensdagavond om 21.00 uur naar het webkanaal Jazz van radio 6 naar de nieuwste Nederlandse releases.
‘Folksongs from another land’ is een project rondom gitarist/componist David Golek en zangeres Simin Tander. De liedjes zijn geschreven als een onderzoek in de tijd naar de eigen ‘roots’. Inspiratiebronnen hiervoor waren de vele verhalen die beide musici kennen vanuit hun familie.
David Golek is een begenadigd gitarist en maakt daar op deze cd dan ook goed gebruik van. De muziek is ingetogen met kleine bezetting, meestal gitaar en vocals. Er wordt gebruik gemaakt van stijlelementen uit de hele wereld. De liedjes hebben een exotische harmonie- en melodievoering doordat jazzharmonieën gekruist worden met ethnische ‘smaken’. De stemmen van beide musici smelten lekker samen in duetten en koortjes. Dit komt mooi ten uiting in een kwetsbare uitvoering van Prince’s ‘Sometimes it rains in April’. Mooie luistermuziek voor bespiegelende luisteraars.
Met dank aan Rakendra Smit – www.ntb.nl . Luister ook elke woensdagavond om 21.00 uur naar het webkanaal Jazz van radio 6 naar de nieuwste Nederlandse releases.
Multitalent en multi-instrumentaliste, zangeres Wieke Garcia zagen we al bij Herman van Veen, in The Lion King en de nieuwe theatershow van Ivo Niehe. Op deze plaat werkt ze met toetsenist/wizzard Stormvogel, bassist Marco van Os, drummer Onno Witte, saxofonist Remko Smid Stalenhoef en cellist Lucas Stam. Ze spelen voornamelijk werk van de frontvrouw en twee stukken van Stormvogel. De muziek is zeer gevarieerd. Wieke Garcia gebruikt muzieksmaken uit de hele wereld.
De cocktail die ze de luisteraar voorschotelt is een zeer smakelijke mix van etnische lekkernijen, vocale acrobatiek en een zeer hecht en smaakvol spelend gezelschap. Wieke Garcia is een gezegend vocaliste die haar virtuositeit steeds in dienst stelt van de muziek. Met groot gemak weet ze de luisteraar daardoor steeds te verleiden mee te gaan in haar muzikale avontuur. Ook klankmatig goed geproduceerd.
Met dank aan Rakendra Smit – www.ntb.nl . Luister ook elke woensdagavond om 21.00 uur naar het webkanaal Jazz van radio 6 naar de nieuwste Nederlandse releases.
Aankomend weekend vindt in de Amsterdamse Paradiso het festival Holland Got Soul plaats. En wij hebben nog een aantal vrijkaarten. Heb je zaterdag nog niets te doen? Geef dan antwoord op de volgende vraag en wie weet sta je zaterdagavond te genieten van nieuw Nederlands soultalent!
De tweede dag van Holland Got Soul wordt georganiseerd in de Amsterdamse Paradiso. Maar waar wordt de eerste dag van het festival georganiseerd?
Deze prijsvraag is gesloten. De prijswinnaars krijgen zo snel mogelijk bericht.